Als het werkt: AIS-vertraging

In dit artikel:

AIS is bedoeld om schepen digitaal informatie over elkaar te laten uitwisselen, zoals naam, IMO-nummer, koers, snelheid en bestemming. Het systeem is inmiddels op veel vaartuigen verplicht en werkt via twee VHF-kanalen, omdat daar weinig ruimte beschikbaar is terwijl er vaak veel schepen tegelijk in elkaars buurt varen.

Om die beperkte capaciteit toch bruikbaar te maken, worden gegevens niet continu maar in tijdslots verstuurd. Snelle schepen melden zich daarbij vaker dan langzame, en een schip dat voor anker ligt zendt veel minder vaak uit. De meer vaste gegevens, zoals scheepsnaam en type, worden slechts om de paar minuten herhaald. In theorie kunnen zo per minuut duizenden AIS-berichten worden verwerkt.

Het probleem is echter dat AIS nooit volledig actueel is. Door de manier waarop berichten worden verdeeld en opnieuw samengevoegd, ontstaat altijd vertraging: van enkele seconden tot soms minuten. Daardoor kan een schip op AIS al een andere positie hebben dan op dat moment in werkelijkheid. Radar geeft daardoor vaak betrouwbaardere, directere informatie. De kern van het artikel is dan ook dat AIS nuttig is, maar dat schippers er niet blind op mogen varen.