Als het werkt: supercaviterende torpedo

In dit artikel:

Supercaviterende torpedo’s behoren tot de snelste en gevaarlijkste onderwaterraketten ter wereld. Ze kunnen dankzij een omhulsel van stoom- en uitlaatgasbellen met ruim 300 kilometer per uur door het water schieten, waardoor de weerstand vrijwel wegvalt. Volgens het artikel is dat geheim gebaseerd op supercavitatie: de torpedo duwt water voor zich uit, laat de druk achter de kop dalen en creëert zo een bubbel waarin hij bijna als een vliegtuig beweegt.

Die extreme snelheid heeft wel grote nadelen. De bellenlaag is kwetsbaar: als de torpedo moet bijsturen en daaruit raakt, neemt de wrijving razendsnel toe en kan het wapen scheef trekken, breken of zijn werking verliezen. Daarom waren veel van deze torpedo’s aanvankelijk ongeleid en werden ze vooral ontwikkeld met een grote explosieve kracht, zodat nauwkeurig mikken minder belangrijk was. Bovendien maken ze veel lawaai, waardoor een doelwit ze met sonar vaak op tijd kan horen aankomen en tegenmaatregelen kan nemen. Hun rechte baan maakt onderscheppen ook voorspelbaar.

De ontwikkeling van deze wapens is inmiddels onderdeel van een internationale wapenwedloop. Rusland liep voorop met supercaviterende torpedo’s, maar ook de Verenigde Staten, China, Iran en Duitsland werken aan varianten. De Duitse Baracuda is volgens het artikel een van de modernste versies en kan met bijna 194 knopen worden afgevuurd vanaf zowel onderzeeboten als oppervlakteschepen.