De rampzalige reis van de Padua in 1930

In dit artikel:

De Duitse viermastbark Padua bereikte op 10 oktober 1930 zwaargehavend Delfzijl na een reis van ruim 90 dagen vanuit het Chileense Iquique. Het schip, een Duits schoolschip voor aanstaande koopvaardijofficieren, had zwaar stormweer en grote averij aan de tuigage doorstaan, maar verloor onderweg vijf opvarenden.

De ramp begon een week na vertrek, toen op de route rond Kaap Hoorn een hevige storm opstak. Tijdens die eerste noodweerperiode verdween een topsgast spoorloos uit de mast toen touwen en tuigage plotseling begaven. Kort daarna werden drie jonge zeelieden overboord geslagen door een stortzee toen zij op het dek bezig waren met het neerhalen van een zeil; ondanks een zoekpoging werden zij niet meer teruggevonden. Na het ronden van Kaap Hoorn volgde in de Atlantische Oceaan opnieuw zwaar weer, maar dat werd overleefd.

Enkele dagen later viel een lichtmatroos van de grote ra. Hij overleed kort daarna, waarna aan boord een korte uitvaart werd gehouden en zijn lichaam overboord werd gezet. De Padua arriveerde uiteindelijk met 72 bemanningsleden, onder wie twintig jongeren op hun eerste reis. Het bericht benadrukt hoe gevaarlijk de opleiding op deze zeilschepen was: jonge toekomstige koopvaardijofficieren moesten eerst langdurig zeilervaring opdoen op schoolschepen, onder strenge tucht.