Emoties rond remote varen leiden af van het echte probleem

In dit artikel:

Grote binnenvaartrederijen zoals Dari, HGK, Bosman en Deymann dringen er bij de Nederlandse overheid op aan sneller regels te maken voor remote varen. In vakblad Schuttevaer leidt die oproep tot felle lezersreacties: vrees voor baanverlies en eigenbelang. De auteur stelt dat die emoties het echte punt verhullen: de branche kampt met een structureel personeelstekort en heeft remote varen nodig om te kunnen blijven draaien.

De betrokken bedrijven investeren volgens het stuk niet in kleinschalige proefprojecten maar in miljoenen aan techniek, opleidingen en remote operations centers en hebben al duizenden vaaruren ervaring opgebouwd. In Vlaanderen bestaat al langer een werkbare vrijstelling voor varen met minder bemanning, zonder dat de veiligheid instortte. In Nederland stokt het vooral op bestuurlijke traagheid: vergunningstrajecten duren lang, verschillende loketten stellen extra voorwaarden en er komt geen echte flexibiliteit in inzet van personeel, waardoor innovatie verzandt in een dure hobby.

De oproep is niet bedoeld als aanval op kleinere ondernemers of vervanging van wervingsbeleid; promotie van het vak, betere ligplaatsen en werk-privé-balans blijven nodig. Wat men nu vraagt: duidelijkheid en een tijdelijk, gecontroleerd kader — een routekaart met tempo — zodat ondernemers verantwoord kunnen innoveren en de binnenvaart capaciteit kan behouden terwijl risico’s beheersbaar blijven.