Goerees familiebedrijf kijkt uit naar herintroductie pulsvisserij

In dit artikel:

De gebroeders Jan en Bram Tanis en hun zonen hopen dat de pulsvisserij opnieuw wordt toegestaan. Voor de 35 Nederlandse boomkorkotters die nog over zijn, kan de techniek een belangrijke besparing op brandstof opleveren. De brandstofkosten drukken zwaar op de winst, terwijl de vissers verwachten dat olieprijzen voorlopig hoog blijven. De GO-37, die normaal in Stellendam aanlandt, wijkt bij ongunstig tij uit naar Scheveningen.

Staatssecretaris Silvo Erkens zei in juni dat Europese landen mogelijk bereid zijn opnieuw over de doorontwikkeling van pulsvisserij te praten. In de begroting van het ministerie van LVVN is bovendien 1,3 miljoen euro extra uitgetrokken voor onderzoek en innovatie. Tanis hoopt dat daarvan geld beschikbaar komt voor onderzoek naar de techniek. Hij begrijpt dat in andere Europese landen weerstand bestaat, onder meer door de vrees dat vissen met stroomstoten op grote schaal worden gedood. Volgens voorstanders klopt dat beeld niet. Tanis pleit daarom voor duidelijke voorwaarden bij een eventuele herintroductie.

De mogelijkheden zouden wel beperkt zijn. De vissers verwachten dat het Verenigd Koninkrijk, Denemarken, Frankrijk en België Nederlandse pulskotters niet in hun wateren zullen toelaten. Daardoor zou vooral de Nederlandse twaalfmijlszone overblijven als werkgebied. Europa verbood de techniek vijf jaar geleden, waarna de vloot sterk kromp en veel vissers terugkeerden naar de brandstofintensieve boomkor of sumwing. De familie Tanis liet de GO-37 intussen ook uitrusten met een nettenrol, zodat zij kunnen inspelen op bijvoorbeeld veel pijlinktvis in de zuidelijke Noordzee.

De vissers zien veranderingen in de Noordzee en vermoeden dat windparken en onderzeese stroomkabels invloed hebben op vismigratie. Zij signaleren lagere vangsten van schol, tarbot en griet bij de Steenbank en Schouwenbank, maar benadrukken dat deskundig onderzoek naar die mogelijke verbanden nodig is. Tong lijkt minder hinder te ondervinden. De GO-37 vist daarom noordelijker en westelijker, soms op of over de grens met het Engelse continentale plat. De tongvangst steeg er van ongeveer 2.000 kilo per vierdaagse reis vorig jaar naar circa 3.000 kilo nu.

Volgens bemanningsleden Christian en Jelle Kievit is de lokale vloot rond Goeree sterk gekrompen. Toch zien zij zichzelf als een van de laatste vissers en zijn zij niet van plan te stoppen.