Havenwethouder Rotterdam: 'Voor veel bedrijven is het bijna logisch om hier de tent op te doeken'

In dit artikel:

De 39-jarige Tim Versnel (VVD) is sinds begin juli wethouder van haven en economie in Rotterdam. Hij heeft al twintig jaar politieke ervaring: na functies in Krimpen aan den IJssel en de Tweede Kamer was hij vanaf 2018 wethouder Werk en Inkomen in Rotterdam. In zijn nieuwe rol wil hij de concurrentiekracht van de Rotterdamse haven versterken.

Volgens Versnel wordt het Nederlandse bedrijfsleven belemmerd door hoge energieprijzen, stikstofproblemen, netcongestie en trage vergunningverlening. Ook vindt hij dat Nederland Europese regels vaak strenger uitvoert dan andere landen. Door de vele bestuurslagen en een sterke nadruk op naleving en voorzichtigheid dreigt Nederland volgens hem minder aantrekkelijk te worden voor bedrijven, die hun activiteiten mogelijk naar het buitenland verplaatsen. Overheid en bedrijfsleven moeten volgens de wethouder weer meer samenwerken om internationaal voorop te blijven lopen.

Niettemin heeft Rotterdam belangrijke troeven, zoals goed opgeleid personeel, een sterke maritieme traditie en uitstekende verbindingen met het Europese achterland. Om knelpunten aan te pakken, ziet Versnel voor zichzelf vooral een lobbyrol. Hij wil in Den Haag en Brussel aandacht vragen voor problemen die de gemeente niet zelfstandig kan oplossen, zoals energieprijzen, stikstofregels en de voorwaarden voor verduurzaming. Daarbij wil hij beleidsmakers voorzien van concrete kennis uit de haven en industrie.

Ook lokaal neemt Rotterdam maatregelen. De gemeentelijke vergunningenloods, die bedrijven helpt met vergunningen en regelgeving, wordt uitgebreid. Van de circa 1 miljard euro uit het coalitieakkoord gaat 200 miljoen naar de economie, onder meer voor de verduurzaming van de haven en jonge technologiebedrijven. Om de begroting rond te krijgen, worden tegelijk onder meer betaald parkeren uitgebreid, gratis openbaar vervoer voor ouderen afgeschaft en de afvalstoffenheffing verhoogd. Voor Versnel staat uiteindelijk het economische perspectief van Rotterdamse jongeren centraal: zij moeten uitzicht houden op interessante banen en een goede levensstandaard.