Hou maar rekening met het ergste!

vrijdag, 27 maart 2026 (12:02) - Weekblad Schuttevaer

In dit artikel:

Kees de Vries waarschuwt in zijn column dat westerse veiligheid ernstig bedreigd wordt door onverantwoordelijk leiderschap in de Verenigde Staten en het eigenbelang van een kleine, verrijkte elite. Hij denkt dat Amerikaanse overmoed en geopolitieke manipulatie onze economische en maatschappelijke stabiliteit kunnen ondermijnen en pleit ervoor dat Europa zich losmaakt van die koers en zich vooral goed voorbereidt op ernstige crises.

Als denkoefening schetst De Vries een zwart scenario: door een grote hack of grootschalige elektriciteitsstoring werkt bijna niets meer — van sluizen en gemalen tot geldautomaten, vervoer en communicatienetwerken. In zo’n situatie zijn mensen kwetsbaar; de samenleving kan uiteen vallen in chaos met tekorten aan voedsel, energie en geld, plunderingen, bankruns en grootschalige onrust. Hij noemt dit de mogelijk “meest ingrijpende economische wereldcrisis ooit” en waarschuwt dat politieke escalerende spanningen NAVO-landen direct kunnen betrekken, waarbij artikel 5 en de toegangspoorten van Europa (zoals Nederlandse zeehavens) cruciaal worden.

De Vries richt zich vooral op praktische voorbereiding, met nadruk op maritieme maatregelen omdat hij vanuit het perspectief van een schip schrijft. Schepen zijn volgens hem relatief zelfvoorzienend — eigen stroom, voorraden en communicatiemiddelen — maar ook zij zijn kwetsbaar voor aanvallen van boven of onder water. Hij doet concrete aanbevelingen om de weerbaarheid aan boord te vergroten:
- Basisvoorzieningen op orde brengen: extra drinkwater, grotere accu’s, draagbare zonnecellen, noodaggregaat, verbandmiddelen en verwarmingselementen.
- Communicatie en monitoring: draagbare zendapparatuur, marifoon, radar, mogelijkheid om op afstand via sensoren of beeld contact met het schip te houden en een drone voor inspectie van bovenaf.
- Bewaking en registratie: zwarte doos voor technische processen, 360° dashcam in de stuurhut, waterdichte kist voor waardevolle spullen.
- Toegankelijkheid en veiligheid: nadenken over hoe laadruimtes en compartimenten af te sluiten zijn, vluchtwegen en beschikbaarheid van reddingsmiddelen testen, en duidelijke instructies voor bemanning en familie.
- Praktische, soms ouderwetse middelen: een scheepshond als bewaker en de radio als betrouwbare communicatiemethode, plus schriftelijke telefoonnummers voor noodmeldingen.

Hij benadrukt dat maatregelen realistisch moeten zijn en regelmatig geoefend. De auteur pleit niet voor paniek maar voor een nuchtere voorbereiding: “een goed voorbereid mens telt in dit geval voor drie.” Oorlogen en geweld noemt hij gruwelijk en te vermijden, maar hij vindt dat naïviteit gevaarlijk is; de fouten in het Midden-Oosten tonen volgens hem aan dat escalatie reëel is.

Daarnaast plaatst De Vries een bredere politieke kanttekening: de huidige Amerikaanse koers, gedreven door de belangen van een kleine groep, schaadt democratische normen en internationale stabiliteit en leidt mogelijk tot een diepere neergang die ook Europa treft. Daarom moet Europa mentaal en economisch de ruimte nemen om een eigen koers te varen en tegelijkertijd rekening houden met het allerergste scenario.

Voor lezers zonder maritieme achtergrond bevat de column bruikbare, toepasbare tips: investeer in basisvoorraad, energieonafhankelijke opties (zonne-accu combinaties), redundant communicatiemateriaal, duidelijke noodprocedures en het regelmatig testen van die plannen. De Vries sluit af met een pleidooi voor collectieve afstandname van het destructieve beleid dat hij de VS toeschrijft en voor praktische zelfredzaamheid: “Behouden vaart.”