'Ik hoef niet tegen alle prijzen te varen'
In dit artikel:
Johan Mannak (1974) komt uit een schippersfamilie en voer jarenlang op duwboten; sinds mei 2025 staat hij alleen aan het roer van een Kempenaar. Op de LTS in Maasbracht en kort bij Scheepswerf Peter Tinnemans leerde hij het vak, waarna hij op zijn 17e aan boord ging van de duwboot Da Capo. Zijn vaarbewijs haalde hij in België omdat dat toen eenvoudiger was dan in Nederland.
Mannak werd vooral aangetrokken door het fysieke en vakmanschaprijke werk van de duwvaart: het omgaan met stalen kabels, het schoonmaken van bakken en het hanteren van zware stalen luiken. Risico’s horen erbij, maar volgens hem zijn die beheersbaar als je weet wat je doet. In de loop van zijn carrière voer hij op onder andere de Rubana, Amazone, Bonaire en Mercurius. Op de Bonaire woonde hij zelfs in een caravan op het roefdek.
In 2002 startte hij samen met zijn vriendin Jolanda voor zichzelf; ze kochten een boot die ze Mantra noemden (naam samengesteld uit Mannak en Kooistra). Met twee maal 300 pk maakten ze inzet op trajecten als Rotterdam–Ougrée en deden veel baggerwerk. In die periode werkte Johan vaak met vaste tarievenlijsten via sleepagenten: routes hadden vaste prijzen, zowel geladen als leeg. Een van de heftigste momenten die hij beschrijft was een overtocht bij windkracht 9 op het IJsselmeer, waarbij ze uitweken naar Enkhuizen.
In 2011 stapte hij over naar een grotere Mantra (ex Ad Fundum, twee maal 680 pk) met aparte bemanningswoonruimte. Gezinsomstandigheden en het leven aan wal maakten dat zijn vriendin van boord ging; Johan moest daarna met bemanning varen en later in 2014 als huurbemanningsschipper werken bij CDC in de Rotterdamse haven. De oorspronkelijke Mantra werd in 2024 verkocht en vaart nu in Frankrijk als Hasta Luego.
Uiteindelijk wilde Johan minder personeel en meer vrijheid, daarom kocht hij een Kempenaar — een type sterke binnenvaartsleep-/duwboot die geschikt is om alleen te varen. Hij vond de Hoop op Zegen via GSK Brokers en gaf ook deze boot de naam Mantra. In de vrije vaart onderhandelen vindt hij vervelend; hij kiest liever opdrachten die hem passen. Wat hij het meest waardeert aan de Kempenaar is de rust: rustig varen zonder stress en met vrije weekenden wanneer hij dat wil.