In agribulksector is het hollen of stilstaan

In dit artikel:

In het eerste deel van een serie over de Rotterdamse agribulkketen spreken André Brussé en Kevin Tromp van HES International over de HES Bulk Terminal Maasdelta in de Europoort. De terminal ontvangt, slaat op en verwerkt granen, oliehoudende zaden en andere agrarische grondstoffen voor handelshuizen en producenten van mengvoeders. Met een diepgang van 16 meter kunnen vooral Panamax-schepen worden behandeld. Bij drukte of de komst van een groter Capesize-schip zijn drijvende opslag en directe boord-boordoverslag beschikbaar.

Volgens Tromp wordt de markt gekenmerkt door sterke volatiliteit: schepen arriveren steeds vaker binnen korte tijdvensters, terwijl lage Rijnwaterstanden vracht naar spoor en weg duwen. Wanneer de waterstanden verbeteren, ontstaat juist een piek in de vraag naar binnenvaart. Ook regelgeving veroorzaakt onzekerheid. De uitgestelde Europese ontbossingsverordening EUDR leidt telkens voor een nieuwe deadline tot extra voorraadvorming, waardoor opslagruimte schaars wordt. De oorlog in Oekraïne en mogelijke Amerikaanse importheffingen kunnen handelsroutes bovendien snel veranderen.

HES vangt pieken op met een combinatie van vaste opslag op land en gehuurde drijvende capaciteit, het zogenoemde peak-shavingmodel. Die flexibiliteit is echter niet onbeperkt, omdat ook andere havenbedrijven veel duwbakken nodig hebben.

Voor de toekomst zet de terminal in op verduurzaming en geleidelijke automatisering. Twee van de drie kadekranen zijn elektrisch, maar elektrificatie van zwaar mobiel materieel wordt bemoeilijkt door beperkte batterijcapaciteit en een tekort aan netcapaciteit. HES test daarom HVO, waarmee de uitstoot over de levenscyclus volgens het bedrijf met ongeveer 90 procent kan dalen. Klanten zullen daarnaast vaker rapportage over Scope 3-emissies verlangen. De overslag gebeurt nog grotendeels handmatig en de markt toont vooralsnog weinig druk om verder te automatiseren. Brussé en Tromp benadrukken dat blijvende investeringen in haveninfrastructuur en samenwerking nodig zijn om Rotterdams sterke concurrentiepositie te behouden.