Jarenlang baggeren heeft natuur Westerschelde fors beschadigd

In dit artikel:

Onderzoekers van het NIOZ en de universiteiten van Utrecht en Antwerpen vinden dat het verdiepen en verbreden van de hoofdvaargeul in de Westerschelde de natuur aantast. Uit bijna zeventig jaar Rijkswaterstaat-data blijkt dat het gevarieerde landschap van slikken, platen en geulen langzaam eentoniger wordt. Sinds de jaren zeventig is de vaargeul drie keer aangepast om de haven van Antwerpen bereikbaar te houden; het jaarlijkse onderhoudsbaggeren groeide van minder dan 0,5 miljoen m3 vóór 1950 naar ongeveer 7–10 miljoen m3 nu. Het opgehaalde slib wordt in de Westerschelde gestort, waardoor voedselgebieden voor vogels afnemen en het systeem gevoeliger wordt voor zeespiegelstijging. Tim Grandjean (NIOZ) benadrukt dat stoppen met baggeren geen optie is, maar dat beleidskeuzes over de omgang met het gebaggerde sediment bepalend zijn voor de toekomst. De provincie Zeeland werkt met het Natuurpakket Westerschelde aan uitbreiding van slikken en schorren (o.a. Hedwigepolder, Het Zwin) als tegenreactie.