Minder Schotse aanlandingen in Noorse havens

In dit artikel:

Een van de Brexitbeloften was herstel van de Britse visserij en verwerkingsindustrie. Daarom verplichtte de Britse regering Schotse vaartuigen om voortaan 70 procent van hun haring- en makreelvangst in eigen land aan te landen. Zij mogen nog maximaal 30 procent elders afleveren.

De maatregel verschuift naar verwachting in 2026 ruim 20.000 ton makreel extra naar Schotse havens, zoals Peterhead en Lerwick. Dat kan de Britse verwerking jaarlijks ongeveer 18,45 miljoen pond aan extra directe bruto toegevoegde waarde opleveren. Daar staat tegenover dat vissers mogelijk lagere opbrengsten krijgen, omdat zij in Noorwegen vaak hogere prijzen ontvingen.

Voor Noorse verwerkers is het effect direct merkbaar: Britse vaartuigen hadden begin augustus slechts 6.794 ton makreel aangevoerd, tegen 23.000 ton in dezelfde periode een jaar eerder. Noorse bedrijven missen grondstoffen voor hun sorteer-, vries- en exportcapaciteit, die eerder de productie aanvulden vóór de eigen najaarsvisserij. De schaarste stuwde de gemiddelde Noorse visprijs sterk op, maar vormt ook een risico. Afzetmarkten in onder meer Thailand kunnen overstappen op goedkopere makreelsoorten of andere vis. Daardoor vrezen Noorse exporteurs dat verloren markten moeilijk terug te winnen zijn, zelfs als de quota later weer stijgen.