Minister Tieman hint op noodwet voor infrastructuur: 'Zelfs met maximale efficiëntie red ik het niet'

In dit artikel:

Demissionair minister van Infrastructuur en Waterstaat Robert Tieman waarschuwt dat Nederland mogelijk een crisis- en herstelwet nodig heeft om de achterstallige onderhouds- en vervangingsopgave van vitale infrastructuur tijdig af te handelen. In een interview met VNO-NCW Regio Rotterdam schetst hij een structureel probleem: bruggen, sluizen en wegen naderen het einde van hun technische levensduur terwijl procedures, personeelstekorten en regelgeving uitvoering steeds verder vertragen.

Rijkswaterstaat rekent op ongeveer 41 miljard euro aan onderhoudswerk tot 2038; de Algemene Rekenkamer telt daar nog circa 34,5 miljard euro bovenop. Tieman noemt dit gat onoplosbaar met alleen efficiëntieverbeteringen en pleit voor structureel extra middelen. Juridische complexiteit is een groot knelpunt: vergunningstrajecten, Europese aanbestedingsregels en natuurwetgeving blokkeren projecten en veroorzaken meerkosten (als voorbeeld noemt hij extra ecologische maatregelen bij de verbreding van de A2).

Voor bepaalde urgente klussen – zoals het geschikt maken van bruggen voor zwaar militair transport – kan tijdsverlies doorslaggevend zijn: “Er kan geen tank over een brug rijden als Rijkswaterstaat nog in een procedure zit”, aldus Tieman. Een crisis- of herstelwet voor infrastructuur, vergelijkbaar met plannen rond Defensie, sluit hij niet uit, maar de invoering vergt jaren voorbereiding en is politiek gevoelig; besluiten laat hij aan een volgend kabinet over.

Ondanks bestaande fondsen (Mobiliteitsfonds ca. 140 miljard tot 2038, Deltafonds 27 miljard, plus 500 miljoen voor stedelijke verkeersveiligheid) vindt Tieman die middelen onvoldoende. Hij roept op tot extra structurele investeringen, snellere besluitvorming en heroverweging van wetgeving in crisissituaties om economische schade, bereikbaarheid en veiligheidsrisico’s te voorkomen.