'Nieuwe Merwedebrug is onzalig ontwerp'

In dit artikel:

Willem de Ruiter (75), voormalig topambtenaar bij Rijkswaterstaat en oud-afgevaardigde bij de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCR), noemt het ontwerp van de nieuwe Merwedebruggen bij Gorinchem een dure en onnodig ingewikkelde misser. Volgens hem had de bestaande middenpijler niet hoeven verdwijnen. De CCR-richtlijn om nieuwe bruggen over de bovenloop van de Rijn zonder middenpijler te bouwen, geldt volgens De Ruiter niet automatisch voor Gorinchem. Daar is de rivier breed genoeg en kan de pijler juist het op- en afvarende scheepvaartverkeer scheiden.

De nieuwe bruggen krijgen volgens het plan grotere pijlers die verder van de oevers staan. Daardoor worden de vaaropeningen maximaal 120 meter breed, tegenover 180 meter nu. Tijdens de bouw en zolang de oude brug nog blijft liggen, moeten schepen tussen dicht bij elkaar gelegen bruggen manoeuvreren. Dat zou vooral voor brede duwstellen bij wind gevaarlijk en lastig zijn. De Ruiter vindt het bovendien een nautische fout dat de pijlers van de parallelle bruggen niet op één lijn komen te staan.

Ook de geplande beweegbare brugdelen vindt hij onverstandig. De meeste Rijnvaartbruggen in Nederland en Duitsland hebben geen beweegbare opening. De huidige doorvaarthoogte van ongeveer 13 meter zou volgens hem voor het reguliere scheepvaartverkeer voldoende moeten zijn. Vooral recreatievaartuigen zouden van de openingen profiteren, terwijl bij elke opening honderden vrachtwagens op de toekomstige acht rijstroken stil komen te staan. De Ruiter vraagt zich af of de investering van enkele honderden miljoenen euro’s en de hoge onderhoudskosten maatschappelijk opwegen tegen de baten.

Hij pleit daarom voor aanpassing van het ontwerp: een vaste brug zonder middenpijlerloze constructie en zonder beweegbare delen. Als alternatief stelt hij voor om al in de eerste fase een bredere brug met extra rijstroken op de bestaande pijlers te plaatsen. Naar zijn inschatting kan dat, naar het voorbeeld van de verbreding van de Moerdijkbruggen in 1977, met ingevaren stalen brugdelen in twee weekenden. De Ruiter erkent dat bijsturen lastig is, maar vindt doorgaan met het huidige plan een grotere fout.