Opinie: gelijk loon, prima, gelijke waarde moet blijken

In dit artikel:

Sinds 1 januari gelden nieuwe regels voor uitzendkrachten, met als uitgangspunt dat werknemers die hetzelfde werk doen ook hetzelfde loon krijgen. De auteur steunt dat principe, maar betwijfelt of functiecodes en kwalificaties in de binnenvaart voldoende zeggen over iemands werkelijke waarde.

Een matroos of stuurman met dezelfde vermelding in het dienstboekje hoeft volgens de auteur niet dezelfde ervaring, zelfstandigheid of verantwoordelijkheid te hebben. Sommige werknemers kunnen snel zelfstandig werken en problemen voorkomen, terwijl anderen langdurig begeleiding nodig hebben. Toch worden werkgevers door de regelgeving steeds meer gedwongen hen als gelijkwaardig te behandelen.

Dat gebeurt terwijl de binnenvaart kampt met een structureel tekort aan schippers, matrozen, machinisten en stuurlieden. Extra formulieren, administratieve lasten en hogere tarieven van uitzendbureaus leveren volgens de auteur geen vakbekwamer personeel op. Uitzendbureaus controleren bovendien niet altijd of kandidaten hun kwalificaties in de praktijk kunnen waarmaken, hoe zij eerder functioneerden of hoe zij handelen in probleemsituaties. Daardoor ontdekt de werkgever hun werkelijke niveau vaak pas aan boord.

Opleiding en certificering blijven belangrijk voor de veiligheid, maar volgens de auteur is het kwalificatiesysteem doorgeschoten. Formele procedures zouden soms zwaarder wegen dan praktijkervaring, terwijl ze tijd, geld en personeel kosten zonder aantoonbaar beter vakmanschap op te leveren.

De auteur pleit daarom voor een grotere nadruk op verantwoordelijkheid, ervaring en daadwerkelijk functioneren aan boord. Gelijk loon voor gelijk werk blijft volgens hem terecht, maar eerst moet eerlijk worden vastgesteld wanneer werk in de praktijk werkelijk gelijkwaardig is. Een dienstboekje is daarbij geen garantie voor kwaliteit.