Opinie: Het Grote Logistieke Wijsvingerspel

In dit artikel:

Na zes weken onderzoek langs de Rijn concludeert de auteur dat de Europese transportketen vastloopt doordat consumenten, supermarkten, verladers, schippers en politici vooral naar elkaar wijzen. Iedereen probeert afzonderlijk risico’s te beperken: verladers kiezen bij laag of hoog water vaker voor de weg, schippers vragen om betere vaarwegen en politici zoeken steun voor extra investeringen. Door die versnipperde aanpak blijft niemand verantwoordelijk voor het geheel.

Klimaatverandering maakt de problemen groter, met periodes van extreem lage en hoge waterstanden. Volgens de auteur worden de maatschappelijke en financiële kosten telkens doorgeschoven: naar consumenten, bedrijven, de overheid of de binnenvaartsector, zonder dat de rekening structureel wordt betaald.

Als oplossing pleit het artikel voor een integraal Vaarwegen-Ketenakkoord. Verladers en vervoerders zouden meerjarige volumeafspraken moeten maken om investeringen in klimaatbestendige schepen mogelijk te maken. Europese heffingen op wegtransport zouden de maatschappelijke kosten van asfalt moeten doorberekenen en de opbrengst naar een Europees waterfonds moeten gaan. Ook consumenten zouden via een transportlabel de werkelijke prijs van snelle levering moeten zien en betalen. Alleen een gezamenlijke aanpak kan de Europese logistiek toekomstbestendig maken.