Overal waar u vaart: de angst regeert

In dit artikel:

Als vertegenwoordiger van zijn sector woont de auteur tweemaal per jaar de bijeenkomsten van het ADN Safety Committee in Genève bij, waar voorstellen voor het vervoer van gevaarlijke stoffen worden besproken. Het doel van die vergaderingen is simpel: het transport veiliger maken of tenminste even veilig houden. Historisch ontstonden veel regels uit praktijkervaring van schippers, verladers en inspecteurs; afspraken die later in wetgeving werden vastgelegd en het huidige veiligheidsniveau ondersteunden.

De schrijver waarschuwt dat tegenwoordig het aanpassen van verouderde voorschriften vaak vastloopt door overdreven voorzichtigheid. In plaats van op praktijkinzichten te vertrouwen, vraagt men routinematig om langdurige studies en risicoberekeningen die elk theoretisch scenario moeten uitsluiten. Die hang naar absolute zekerheid ontstaat minder uit zorg om veiligheid dan uit angst voor aansprakelijkheid: niemand wil later de beslissing verantwoord hebben die mogelijk verkeerd uitpakt. Daardoor verwordt voorzichtigheid tot verlamming en blijft regelgeving achter bij de realiteit.

De kernboodschap is dat absolute zekerheid onbereikbaar is en dat echte veiligheid altijd een mix van ervaring, inzicht en weloverwogen durf vereist. Regels moeten meebewegen met de praktijk; anders verliezen ze hun nut en remmen ze vooruitgang. De auteur pleit voor een evenwicht tussen terughoudendheid en moed: beslissingen nemen op basis van redelijke beoordeling in plaats van door angst gedomineerde immobiliteit, zodat veiligheid en verbetering samen kunnen blijven gaan.