Registerloods Herman Barkmeijer: 'Mijn hart wilde altijd al naar zee'
In dit artikel:
Herman Barkmeijer, 43, staat op de Visserijkade in Vlissingen klaar om zijn werk en stad te laten zien. De van oorsprong Zwollenaar is registerloods en trots op de zwart-gele loodskotter van 82 meter die aan de kade ligt — gebouwd door de familiewerf Barkmeijer, waarvan hij zich graag afstamt. Met gemak loodst hij bezoekers door brug, kombuis, machinekamer en bemanningsverblijven en kent elk hoekje van het schip.
Op een van de eerste zonnige dagen van het jaar maakt Herman een wandeling langs de Westerschelde naar de loodsenwacht. Terwijl grote zeeschepen onder begeleiding de rivier invaren, vertelt hij waarom hij voor Vlissingen koos: de stad is rauw en hardwerkend, maar heeft volgens hem charme, authenticiteit en een rijke geschiedenis. Zijn liefde voor het water ontstond vroeg — een zeilbootje van zijn vader en vele uren op het water gaven hem die drang naar zee.
Herman doorliep een lange zoektocht naar een roeping. Hoewel hij uit een medisch georiënteerde familie komt en zelfs een tijd overwoog dominee te worden, trok het varen hem uiteindelijk het meest. Een sleutelmoment was zijn werk met de havenpredikant in Terneuzen; die moedigde hem aan vooral te doen waar zijn hart lag. Ruim tien jaar geleden schakelde hij van zeeman over naar loods, een beroep waarin hij schepen in en uit kust- en havengebieden begeleidt.
De keuze was ook ingegeven door het gezinsleven. Zijn vrouw steunde zijn enthousiasme, maar na de geboorte van hun derde kind, Stella — bij wie Downsyndroom werd vastgesteld — wilde Herman meer thuis zijn. Het loodswerk bood die balans: hij kan bijna dagelijks aan boord van verschillende schepen staan en is tegelijk vaker beschikbaar voor gezin en schoolleven.
Praktisch zicht krijgt de lezer aan boord van de loodstender waarmee Herman ons naar het 294 meter lange containerschip Api Bhum brengt. Hij legt vlot en deskundig uit wat een collega doet wanneer die via een touwladder van het schip naar de loodsboot afdalen. Zijn enthousiasme is aanstekelijk; hij zou het liefst meteen weer inspringen.
Kort samengevat is Herman een bevlogen loods die zijn vak combineert met familiegevoel. Zijn verhaal laat zien hoe liefde voor de zee, nuchtere beslissingen en persoonlijke omstandigheden samen leidden tot een leven waarin hij zowel op het water als thuis aanwezig kan zijn.