Schipper Sola Gratia over aanvaring Schelde: 'Ik kon nog net een reddingsvest pakken'

In dit artikel:

Een routinevaart met zand eindigde in de nacht voor de 43‑jarige Nederlandse schipper A. en zijn Filipijnse matroos Ronnie in een levensbedreigende gebeurtenis: het beunschip Sola Gratia liep iets voor één uur ’s nachts tegen een meerpaal bij de Royerssluis in Antwerpen en zonk. De aanvaring gebeurde in een scherpe bocht van de Schelde, waar het schip rechtdoor voer en de paal raakte.

De klap veroorzaakte direct paniek aan boord. De schipper wekte zijn slapende matroos niet meteen, pakte nog snel een reddingsvest en dook het water in. Hij klampte zich vast aan een paal om niet weg te drijven. De matroos wist met een lege jerrycan drijvend te blijven en slaagde erin via een ingeslagen raam — gemaakt met een brandblusser — uit de geblokkeerde accommodatie te komen. De schipper belde in reflex zijn broer op Urk en riep volgens die broer: “we zinken, we zinken”.

Ongeveer twintig minuten later arriveerden hulpdiensten; beide mannen werden uit het water gehaald en met ernstige onderkoelingsverschijnselen naar het ziekenhuis gebracht. Ze konden in de loop van de vroege ochtend naar huis terugkeren, maar de schipper zegt zowel fysiek als emotioneel uitgeput te zijn. Thuis was er opluchting en emotie bij de familie.

Voor de betrokkenen is het verlies van het schip een zware klap. De broers bezitten samen twee schepen — de duwboot Alpha en de Sola Gratia — en wisselen daarmee het varen af. Het beunschip was nog niet lang in hun bezit; hoe het verder moet, is op dit moment onzeker. A. zegt dat eerst de afhandeling met de autoriteiten moet gebeuren en dat zijn telefoon roodgloeiend staat.

De precieze oorzaak van de aanvaring is nog niet vastgesteld; nader onderzoek door de betrokken instanties zal uitwijzen wat er precies misging tijdens die nachtelijke passage in de bocht van de Schelde.