Trump wil havenbelasting voor alle in buitenland gebouwde schepen
In dit artikel:
Het Witte Huis presenteert in een 34 pagina’s tellend “America’s Maritime Action Plan” het idee een havenheffing in te voeren op alle in het buitenland gebouwde schepen om de Amerikaanse scheepsbouw nieuw leven in te blazen. Omdat minder dan 1% van de schepen die Amerikaanse havens aandoet in de VS is gebouwd, zou zo’n maatregel meer dan 99% van de vloot treffen. De opbrengst zou terechtkomen in een nieuw op te richten “Maritime Security Trust Fund”, waarvan het concept al eerder opdook in Trumps document “Restoring America’s Maritime Dominance”.
Het plan rekent met twee voorbeelden: 0,01 dollar per kilo vracht zou in tien jaar ongeveer 66 miljard dollar opleveren; 0,25 dollar per kilo zou naar schatting circa 1,5 biljoen dollar genereren. De argumentatie is dat buitenlandse schepen profiteren van toegang tot de Amerikaanse markt en daarom moeten bijdragen aan het herstel van de binnenlandse industrie.
Eerder richtte Trump zich alleen op in China gebouwde schepen: medio oktober werden heffingen van 50 dollar per netto ton voor Chinese rederijen en 18 dollar voor Chinese schepen van niet-Chinese maatschappijen ingesteld, maar na overleg tussen Trump en Xi werden die heffingen kort daarna voor een jaar gepauzeerd. Het nieuwe actieplan noemt geen concrete invoeringsdatum voor een algemene havenbelasting; analisten twijfelen of het Congres zo’n maatregel zal goedkeuren.
Ook economische deskundigen zijn sceptisch over de effectiviteit. De Deense scheepvaartkenner Lars Jensen berekende dat zelfs met zo’n heffing het waarschijnlijk voordeliger blijft om schepen in Azië te laten bouwen, omdat Amerikaanse bouwkosten zeer hoog zijn en de heffing die kosten moeilijk zou kunnen compenseren.
Naast de heffing bevat het plan voorstellen om vakmanschap en capaciteit in de VS op te bouwen, buitenlandse investeerders aan te trekken (onder meer belangstelling van rederij CMA CGM werd eerder genoemd) en de samenwerking met landen als Zuid-Korea te versterken. Verder adresseert het document strategische kansen rond de Noordelijke IJszee: smeltend ijs en meer ijsbrekers maken nieuwe vaarroutes, visserij- en kabelprojecten mogelijk — elementen die volgens het plan zowel economische belangen als nationale veiligheid kunnen dienen.
Kort gezegd: ambitieus herstelplan met groot financieel mikpunt, maar politieke haalbaarheid en economische effectiviteit zijn betwist.