'Varen op methanol staat in binnenvaart nog in de kinderschoenen'

In dit artikel:

Logistiek-innovatieconsulent Poul van den Elshout en Schuttevaer sloten een serie portretten van alternatieve scheepsbrandstoffen af met methanol. Methanol is een vloeibare, industrieel geproduceerde drager waarin chemisch gezien waterstof is gebonden (CH3OH) en die direct in aangepaste verbrandingsmotoren kan worden gebruikt.

Voordelen zitten vooral in de praktische kant: het is vloeibaar bij normale temperatuur en druk, daardoor relatief eenvoudig te bunkeren en op te slaan, en het vereist minder extra tanksruimte dan veel andere alternatieven, waardoor het geschikt is voor middellange tot lange vaarafstanden. Nadelen zijn de lagere energiedichtheid ten opzichte van conventionele diesel (waardoor meer volume nodig kan zijn dan nu voor dezelfde actieradius), veiligheids- en corrosieaspecten, en de noodzaak van aangepaste motoren en een betrouwbare aanvoer van duurzame (groene) methanol.

In de zeevaart lopen al investeringen en proefprojecten; in de binnenvaart blijft toepassing nog kleinschalig en experimenteel. Als concrete voorbeelden: de binnenvaart-chemietanker Stolt IJssel kreeg als eerste in Europa certificatie voor methanolgebruik, maar vaart voorlopig nog niet op methanol vanwege motorontwikkelingsproblemen. Het onderzoeks- en surveyvaartuig Fugro Pioneer vaart wel op groene methanol. Kortom: methanol is een beloftevolle optie als overgangsbrandstof, mits motoren, bevoorrading en duurzaamheidsketens verder worden ontwikkeld.