Waarom de Rotterdamse haven geen Derde Maasvlakte wil

In dit artikel:

Havenbedrijf Rotterdam, vertegenwoordigd door topman Boudewijn Siemons, kondigt een zeewaartse uitbreiding aan die bewust niet als een “Derde Maasvlakte” wordt bestempeld. Tijdens de toelichting op de jaarcijfers legde Siemons uit dat het nieuwe gebied kleiner is dan de eerdere Maasvlakten en vooral bedoeld is voor energie-infrastructuur — denk aan verbindingen met offshore wind en productie van waterstof via elektrolysers — niet primair voor containergroei.

Het plan maakt gebruik van de ligging van de Tweede Maasvlakte: door nieuw land eraan vast te bouwen ontstaat praktisch een energie-eiland dat direct over de weg bereikbaar blijft. Dat vermindert logistieke en onderhoudsbelemmeringen ten opzichte van geïsoleerde zee-eilanden waar men per boot of helikopter moet werken. Siemons benadrukte het historische onderscheid: “Voor het eerst in 750 jaar gaan we iets maken zonder kades,” waarmee hij aangeeft dat de haven evolueert van logistieke hub naar energiehub.

Toch betekent dit niet dat containeractiviteiten worden verwaarloosd. Er is volgens hem nog ruimte voor uitbreiding bij operators als APMT en RWG, plus optieland bij Euromax, en terminals investeren in hogere productiviteit. Voor de komende 15–20 jaar ziet het Havenbedrijf voldoende capaciteit voor containers. Belangrijk is bovendien dat groei in balans blijft met bereikbaarheid: als uitbreiding tot verkeerschaos op snelwegen leidt, moet dat anders.

Intern wordt de ontwikkeling voorlopig “zeewaartse uitbreiding” genoemd; Siemons vond die naam nog niet ideaal en opperde zelfs een prijsvraag voor een betere benaming. Kortom: Rotterdam zet in op een compact, verbonden energieplatform aan zee, gericht op de energietransitie in plaats van klassieke containeruitbreiding.