We moeten als maritieme sector uit onze schulp kruipen

In dit artikel:

De binnenvaart, zeevaart en scheepsbouw kampen al jaren met structureel personeelstekort; dat is geen tijdelijk probleem meer maar een blijvende zorg. Recent illustreert een eenvoudig keukentafelgesprek hoe ingrijpend de impact kan zijn: een twijfelende eindexamenleerling ging na zo’n gesprek naar een open dag van het STC in Rotterdam — klein in uitvoering, groot in betekenis. Het laat zien dat keuzes vaak thuis worden gemaakt en dat persoonlijke aanrakingen instroom kunnen opleveren.

Tegelijkertijd blijft de maritieme sector relatief terughoudend in haar presentatie. Terwijl IT, Defensie en duurzaamheidscampagnes luid en zichtbaar talent aantrekken, presenteert de scheepvaart zich vaak te bescheiden. Zelfs in Rotterdam, met het STC als toonaangevend opleidingsinstituut, blijkt het moeilijk om overzichtelijke cijfers en verhalen over instroom en opleidingen te verkrijgen — iets wat de publieke profilering niet ten goede komt.

De oplossing ligt deels bij onderwijsinstellingen: ze moeten veel actiever en toegankelijker zijn, gericht op vmbo-scholen, ouders, decanen en lokale verenigingen. Maar minstens zo belangrijk is de verantwoordelijkheid van mensen in de sector zelf. Scheepvaartprofessionals en werven moeten vaker hun werk laten zien: uitnodigen van schoolklassen, stages en meeloopdagen aanbieden, en vertellen over salaris, werksfeer en de moderne kant van het vak — waterstof, batterijen, digitalisering, slimme schepen en werven.

Zonder gerichte zichtbaarheid en persoonlijke verhalen dreigt het vakmanschap uit te sterven. De oproep is helder: kruip uit de schulp, laat zien dat de Nederlandse maritieme sector internationaal vooroploopt en maak werken op en rond het water aantrekkelijk en bekend.