Zware Kees: herinneringen

In dit artikel:

Een klein krantenbericht over de goedkeuring door de Autoriteit Consument & Markt (ACM) van de fusie tussen de rederijen Vertom en UAL brengt bij de schrijver levendige herinneringen terug. Hij wist niet dat ACM ook fusies in de scheepvaart beoordeelt en herkende de naam Vertom, waar hij halverwege de jaren tachtig korte tijd als eerste stuurman voer.

De reis begon in Rotterdam met een ogenschijnlijk sterk schip. Na het laden van zinkbroodjes in Avilés raakte de lading tijdens een zware Noord-Atlantische storm los. Het schip liep 23 graden slagzij op en moest terug naar Vigo, waar de lading opnieuw werd gestuwd. Daar brak bovendien brand uit op een nabijgelegen trawler.

Na de oversteek naar Canada kwam het schip vast te zitten in het ijs op de Saint Lawrence Seaway. Tijdens het manoeuvreren raakte de schroef beschadigd. Omdat reparatie pas in Willemstad mogelijk was, moest de bemanning met een hevig trillend schip richting Curaçao varen. Onderweg overleed de kok aan een hartaanval. Het schip week uit naar Paramaribo, waar de overledene aan land werd gebracht.

Na vervanging van de schroef in Willemstad volgde een reis naar Belém. De uitgeputte kapitein probeerde intussen naar huis te vertrekken, maar werd overgehaald terug te keren. Uiteindelijk besloot de rederij in Bayside, Canada, de volledige bemanning te vervangen. Volgens de schrijver was de reis zo rampzalig dat sommige matrozen het schip als vervloekt beschouwden.