Zware Kees: het leugenbankje

In dit artikel:

Tijdens een wandeling over de kade van de toegangsvriendelijke haven van Den Oever ontdekt de auteur bij de visafslag een klein informatieconstructie met het opschrift “Leugenbankje”. Het bordje wil voorbijgangers wegwijs maken in hardnekkige ideeën over de visserij: dat vissers de zee vervuilen (in werkelijkheid halen zij vaak veel afval uit het water en brengen dat aan wal), dat vis te duur is (de prijs bevat ook kosten en marges van tussenhandel en verwerking) en dat visserij de zeebodem verstoort (een stelling die het bord relativeert door te wijzen op het relatief lichte effect van garnalenvisserij).

Terwijl de schrijver die laatste nuancering leest, komt hij echter terug op een recent experimenteel onderzoek van NIOZ en de Rijksuniversiteit Groningen waarin wordt aangetoond dat frequente bodemverstoring daadwerkelijk samenhangt met minder langlevende soorten zoals kokkels en anemonen. Dat oordeel ondersteunt de gedachte dat sleepnetten en herhaalde bemoeiing van de bodem ecologische consequenties hebben, ook al proberen vissers en belangenvertegenwoordigers de schade te beperken.

De auteur geeft toe geen visser te zijn, lofprijst initiatieven voor duurzamere vangstmethodes en waardeert dat vissers zelf aandacht hebben voor schonere zeeën. Ten slotte merkt hij luchtig op dat er op het haventerrein een goed restaurant is en suggereert hij het bordje om te dopen tot “uitlegbankje”.