Zware Kees: pestkoppen

In dit artikel:

De IMO voert nu ook regels tegen pesten aan boord in, zo meldde een krantenartikel vorige week — want blijkt dat treiteren op zee niet puur een mythe is. De auteur blikt terug op zijn eigen vaartijd: plagen en ruwe humor kwamen vaak voor en waren meestal goedmoedig, soms onaangenaam maar achteraf onderdeel van de kameraadschap. Een vroegere matroos maakte hem bijvoorbeeld voor zijn gekleurde, versleten werkbroek uit en beledigde hem, maar die avond dronk men later weer samen een biertje.

Tegelijk vertelt hij over een ernstiger geval: op zee kwam hij een voormalig eerste stuurman, Edwin, tegen die later onthulde dat hij vier maanden geestelijk werd mishandeld door een narcistische en onzekere kapitein. Die kapitein degradeerde, negeerde en kleinachtte hem voortdurend; er was geen hoger aan boord om bij terecht te kunnen, waardoor Edwin overwoog te stoppen met varen.

De schrijver stelt daarom een cruciale vraag: hoe kan de nieuwe anti-pestregeling van de IMO effectief worden gehandhaafd als klachten in de praktijk via dezelfde kapitein moeten lopen die soms zelf de dader is? Het krantartikel bood daar geen oplossing. Effectieve handhaving vraagt volgens de auteur (en impliciet de lezer) om mechanismen buiten de directe boordhiërarchie — denk aan onafhankelijke meldkanalen en toezicht van wal — om te voorkomen dat misbruik onzichtbaar blijft.