Zware Kees: scheepsnamen
In dit artikel:
De auteur, vaste medewerker van het tweetalige maritieme blad Diepgang (Deep end), kreeg voor het lentenummer de opdracht om iets over maritieme kunst te schrijven. Tijdens dat stukje kwam hij onder meer uit bij Salvador Dalí: diens officiële, flamboyante volledige naam (Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí i Domènech, markies de Dalí de Pubol) verklaarde meteen waarom de schilder zijn werken kortweg met ‘Dalí’ signeerde. Die ontdekking zette de schrijver aan tot een ander onderzoekje: scheepsnamen.
Vanaf de messroom aan boord signaleert hij veel uiteenlopende naamgevingspraktijken. Persoonlijke voorkeur speelt mee — de schrijver vindt schepen bij voorkeur vrouwelijk genoemd — maar traditie en gemak spreken vaak anders. In de Amerikaanse marine zijn vliegdekschepen bijvoorbeeld vernoemd naar presidenten (USS George H.W. Bush, USS George Washington). Andere namen zijn zo lang of onbekend dat ze in noodsituaties tot verwarring kunnen leiden: voorbeelden als Krasnoyerskiy Komsomolets of Tryenazxeramp zijn lastig te spellen over de marifoon. Ook in Nederland ontstaan verbasteringen door klankproblemen; Archangelgracht werd vaak als “arc-angel-cratsj” gehoord.
Tegelijk ziet hij veel zakelijke eenduidigheid: cruisemaatschappijen gebruiken eenvoudige, genummerde etiketten zoals Mein Schiff 1–7 of geruststellende namen als Navigator of the Seas. Een onbedoeld slechte timing leverde het schip Corona op tijdens de coronapandemie, waardoor men liever afstand hield.
Kortom: korte, heldere en makkelijk uitspreekbare scheepsnamen zijn praktischer en veiliger, terwijl traditie en marketing vaak leiden tot lange, vreemde of eenduidige namen — soms met komische of problematische consequenties.