Zware Kees: social drink allowed

In dit artikel:

Onlangs verschenen in het nieuws meerdere ongevallen in de binnenvaart waarbij alcohol als oorzaak wordt genoemd. De schrijver reageert daarop vanuit eigen ervaring: toen hij in 1980 weer aan boord ging, was drinken op zee gewoon—dagelijkse borrels, zelfs sterke drank uit verdunde flessen—maar dat veranderde geleidelijk.

De omslag kwam door strengere controles (onder meer in Finland), kortere ligtijden en rederijen die alcohol aan banden legden of helemaal verboden. Sommige maatschappijen hielden een beperkt toelating van een “social drink”, maar in de praktijk viel sterke drank grotendeels van boord. Daarnaast speelde de komst van offshore-opdrachten mee: in die sector geldt booze vrijwel als een harddrug en is nul-tolerantie de norm. Op ‘droge schepen’ is dat probleem echter dubbel: bemanning zit vaak lang aan boord zonder walbezoek en heeft alleen ranja tijdens maandenlange uitzendingen.

Voor de binnenvaart liggen de zaken anders: doorgaans kortere diensttijden en meer momenten aan wal, maar ook veel hogere efficiëntiedruk, drukkere vaarwegen, stremmingen, meer administratieve lasten en frequente controles. Die stressfactoren maken een snel borreltje verleidelijk en vergroten de bezorgdheid over veiligheid en verantwoordelijk gedrag.

De kernvraag die de auteur achterlaat: zal de binnenvaart hetzelfde strikte pad volgen als de offshore, of kunnen schippers een beperkte sociale consumptie behouden zonder dat de veiligheid daaronder lijdt? De schrijver hoopt op het laatste, maar erkent dat veiligheid, regelgeving en de veranderde werkomstandigheden de koers bepalen.