Zware Kees: SS Rotterdam

In dit artikel:

Midden jaren ’90, varend ten noorden van Grand Bahama, ziet de verteller vanaf het dek van de Achtergracht een schip van de Holland Amerika Lijn — de Rotterdam — langzaam uit de baai komen. De eerste stuurman signaleert dat de koers van de cruiseboot en die van de Achtergracht elkaar gingen kruisen; de verteller roept de Rotterdam op via de VHF en meldt een CPA (kortste naderingsafstand) van bijna nul. In plaats van direct uit te wijken reageert de brug van de Rotterdam aarzelend: de passagiers zitten net aan het ontbijt en koerswijziging zou voor slingeren kunnen zorgen. Uiteindelijk wijkt de Achtergracht uit.

Jaren later bezoekt de verteller de SS Rotterdam, inmiddels afgemeerd aan de Maashavenkade en in gebruik als hotel. In de stille machinekamer bekijkt hij het enorme mechaniek van de stabilisatoren — vinnen die rollen van het schip tegengaan. Met een knipoog constateert hij dat die techniek destijds waarschijnlijk al aanwezig was, en dat de passagiers dus rustig hadden kunnen ontbijten zonder dat een koerswijziging tot onrust had hoeven leiden. Het verhaal illustreert het contrast tussen praktijk en theorie op zee: beslissingen worden soms gestuurd door passagierscomfort en intuïtie, terwijl techniek (stabilisatoren) zulke dilemma’s kan voorkomen.